sansinukob ni lupisan

Kakapanibago dahil bukod sa walang Titantron (para sa casual WWE viewer: ito yung malaking screen kung saan pinapakita ang mga videos ng entrance at mga nangyayari sa show) e wala ring commentary nina King, Joey Styles, at Coach (o ni JR na mukang di pa rin nagbabalik sa pagkocommentary)

At oo nga pala, ang show na to e mga dark matches, mga laban na hindi mapapalabas sa actual na Raw event. Kaya walang mga WWE cameras. Malamang ipapalabas ang mga highlights nito sa mga Livewire-Livewire (o Afterburn?).

Ang mga matches:

Eugene vs. Tyson Tomko 

Dumating si Eugene na nakasuot ng Team Pacquiao. Kahit na talagang nabubuset ako sa wrestler na ‘to dahil nakokornihan ako sa abnoy gimik niya e okey na rin. Enjoy na rin. Si Tyson Tomko e malaki-laki na ang tyan, hindi tulad noong unang labas niya.

Nagulat rin ako dahil hindi marami rin palang fans ni Carlito. An daming bumili ng t-shirt na ‘to dun sa “shop zone” nila sa Gateway.

Jett: Balang araw magiging parang Eddie Guerrero yan.

Ako: Oo nga.

Tingin ko rin magiging parang Eddie Guerrero yun na kahit madaya, mayabang, arogante, e sisikat at katutuwaan ng mga tao dahil nakakatawa. Marunong rin naman siyang mag-wrestle. Nakakapagdrop kick pa nga e.

Pagkatapos ng match e nagkaron ng 15-minute break. Hulaan ninyo kung me tuminag sa aming kinauupuan? Siempre wala! At sa sandaling ito sila nagpamigay ng mga libreng t-shirts. Siempre e hindi na umabot sa ming upuan yung mga pinamato ng announcer dahil wala naman siyang parang tube na shooter. Hagis-kamay laang yung mga t-shirts.

Ric Flair vs. Sheldon Benjamin for the Inercontinental Championship

Bago ang laban e inanunsyong meron raw bagong Intercontintal Champion noong isang linggo sa Raw. (Note para sa mga casual WWE viewer: Ang pinapalabas sa ‘tin sa Jack TV e delayed ng mga tatlong weeks sa actual time, kaya huwag magtaka kung makikita ninyong si Flair pa rin ang me suot ng belt)

Ang unang wrestler na nagsalita sa gabi. Sa wakas me nagsalita’t drama rin. Hindi kasi wrestling yun kung walang salitaan at yabangan na ganun. At nakapag-What na rin kami ng mga kapatid ko sa tunay sa WWE! Kami-kami laang kasi ang nagwa-Whatan sa bahay.

Jun Jun: Nakita mo ba yung…

Ako: What!

Jun Jun: … charger ko.

Ako: What!

Jun Jun: Gagamitin ko kasi…

Ako: What!

Jun Jun: Isang bar na…

Ako: What!

Jun Jun: lang ang

Siempre alam ninyo na ang patutunguhan ng usapang yun.

Nung napuno sa kawa-what si Benjamin sabi niya, “Cut it out. That’s starting to annoy me.”

Inaabangan ng mga tao yung sledgehammer niya na kung tawagin niya e Equalizer. Kaso hindi niya nailabas. Ang mga armas na ginamit sa laban: extension cord, silya (siempre), at steel steps (na nag-iisa lang pala). Medyo bitin kasi wala yung Equalizer.

Inihagis ni HHH ang steel steps sa loob ng ring. Muntik pa niyang mabitawan. At doon sa steps niya sana ipe-Pedigree si Show kaso e naiangat siya nito sa isang mala-modified back body slam (o kung anuman talaga ang tawag run). Tapos e binuhat ni Show yung steps at ihahataw ke Trip kaso e naunahan siya ni The Game. Pinalo siya nito ng steel chair sa tyan. Nagtaob siyang una ang muka sa steps. Doon sa wedge ng steps e nasubsob ang ulo niya. Pinalo siya ng silya at ayun: 1-2-3. Panalo si Triple H.

John Cena vs. Edge with Lita for the Championship with Mick Foley as Special Guest Referee

Ito laang ang tanong ng mga babae kong kaibigan, kasama na si Meina dun: Pogi ba si Cena? Aba e pogi!

Ilang beses lumabas ng ring si Edge para pumunta sa piling ni Lita. Nogn naghalikan sila e pinagbawalan sila ni Mick.

Mick: I don’t want to see anything that disgusting again. You two kiss one moce time and you’re out.

Tawanan ang mga tao. React yung magshota na nababad trip at nagugulat sa sinabi ni Mick.

Mick: Unless, you wanna kiss my ass!

Tawanan uli.

Ilang beses nakapandaya si Lita. Sinasakal niya si Cena sa ropes habang dinidistract ni Edge si Cena. Pero nahuli rin si Lita at pinaalis ng ringside.

At ilang mga palitan ng blows at holds e inispear ni Edge si Mick. Sabay pasok ng isa pang referee at pagbabalik ni Lita. Natamaan uli ang pumalit na ref at nakatulog.Nalimutan ko na ang pagkakasunud-sunod ng detalye. Saka ko na aayusin.
Basta nanalo uli si John Cena. Binawian naman ni Mick sina Edge at Lita sa pamamagitan ng Socko.

At pinasalamatan ni John Cena ang mga fans na tinawag niyang the craziest, etc.

Balita ko sa August at October e Smackdown naman ang pupunta! Ayos, Batistang Pinoy naman! Malamang (sana) magaling na siya nun.

At heto ang mga pics namin pagkatapos ng show:

At dun bago magsimula ang show e gumawa kami ni Jett ng posters. Oo, Arthur Anda, si Marvi Jethro Alvarado, ang kasama ko sa WWE Live Tour! At oo, UST Advertising section 4, graduate na ko e rush pa rin ang gawa ko. Nasa larawan: Ako at si Jett na me mga hawak na ginawa naming posters. Bahagyang natatabingan: Rico, ang lalaking napilitang ipacheck-in ang kamera.

Tatlong buwang nag-isip si Meina kung sasama siya o hindi. Dahil sa thesis niya at dahil baka magulo (magulo nga, ano pa nga ba) kami run e hindi na laang siya sumama. So ang mga kasama ko e sina Etey, Jun Jun, at Jett.

Nakakatuwa. Andaming gumawa rin ng posters. Ang mga pumukaw ng pansin ko e yung "Ibalik ang Pinoy Wrestling!" at "Pacquiao vs. Cena." Kakatuwa e. Pinagsama-sama ang mga panatiko ng WWE.

Narinig naming naghiyawan ang mga tao. Kala ko start na. Yun pala e yung ref pa laang. Lumabas siya para I-check yung turn buckles sa ring. Sigawan na yung mga tao at nagpalakpakan.

“Jack Doan! Jack Doan! Jack Doan!” chant nina Etey at Jun Jun. Mali ang dinig ko at Jack Dog ang chinant ko. "Jack Dog! Jack Dog! Jack Dog!"

Me mga nagpa-autograph pa. Nasi-CR na ko e hindi ko alam kung aalis ako. Tatayo ba ko? Malapit na. Baka naman kung kelan nasa labas na ko e saka naman sumabog yung mga fireworks at tumugtog na yung Raw theme. Pero, mas buset naman kung kelan me naglalaban pa ako kuliten ng bladder ko.

“CR muna ko, sabi ko sa mga kasama ko.”

“Ako rin.”

“CR kayo? Ako rin.”

Pati si Rico (yung lalaking hindi naipuslit yung camera sa loob) e kasama naming nag-CR. Paglabas namin ng CR e naghihiyawan na ang mga tao. Nakup! Nagsimula na yata! Pero nung nakita kong merong lumabas na balbas-saradong fan na naka-flannel na obviously e Mick Foley fan, e alam ko nang hindi pa nagsisimula. C’mon, yung ganung itsura palalampasin ang simula ng show? Kahit siguro mag-second coming na si Hesus sa parking area ng Araneta, hindi matitinag yun dun.

At ilang minuto pa e nagsimula na. Dumagundong sa buong Araneta ang music ng Raw, sabay sabog ng mga fireworks. Mukang sa Bulacan laang pinatira yung mga fireworks. Maliit laang e. Tsaka, walang Titantron. Kakabitin rin pero okey na. Kung nilagyan nila ng Titantron yun e maraming seats na masasayang at hindi magagamit dahil napakalaki nun. Kung mas konti ang seat, mas mahal malamang ang presyo ng mga tiket. Math laang yun so sige na.

Kanino kayang ideya yung papuntahin ang mga Bb. Pilipinas sa ring? Engot. Umani laang ng "Boooo" ang mga babaeng sa ibang pagkakataon e sisipulan ng madla, tulad ng Bingo Social sa isang fund-raising ng isang simbahan o kaya e kampanya ng isang pulitiko sa panahon ng eleksyon. C’mon, WWE to, bakit me pampatagal pang ganoon? Tanga.

Pero nagchant na rin kami ng, "HLA! HLA! HLA! HLA!" na ang ibig sabihin e Hot Lesbian Action. Kung natatandaan ninyo pa yung story line na yun, ito yung merong pustahan si Stephanie McMahon at Eric Bischoff na pag natalo si Steph (na bida pa noong panahong yun bilang GM ng Smackdown) e makikipaghalikan siya’s sasabak sa HLA o Hot Lesbian Action. "HLA! HLA! HLA! HLA!" Yup, yun laang ang tanging makakapagligtas sa mga yun. Buti na laang at hindi na sila pinagsalita sa mic at baka nabato ng posters yung mga yun.

Ni wala nga kaming pakelam sa nangyayari sa labas, sa mga nagrarally sa EDSA.

"Kung me balak kayong ioverthrow si GMA, sa isang linggo na laang! Huwag ngayong merong Live Tour."

Baka paglabas namin ng Araneta e si Noli De Castro na presidente. So? At ika nga ng sign sa poster ko: EDSA SUCKS!

Eto, pag ganitong nirorollback ang presyo ng langis at me discount pa, e hindi naman nagrorollback ng pamasahe ang mga lintek na jeep.

Dapat e gawin na laang parang peso-dollar yun. Pag tumaas ang presyo ng langis, tataas din ang presyo ng pamasahe. Pag bumaba naman ang presyo ng langis tulad ng nangyari ngayon, e bababa rin ang presyo ng pamasahe.

O kaya e pwedeng langis na nakabalot ng laang ang ipamasahe mo. Pagbababa ka e, “Mama, etong 50 mL ng diesel, hanggang City Hall lang -isa.” Sa ganoong paraan e pwede kang manghoard ng langis.

Kahapon e inaresto pala si Randy David, dating host ng Public Forum. Buti nga. Eepal pa.

Nasa larawan: Randy David na hindi mukang kasingsaya nung larawan niya sa entry ko nung nakaraan. Hindi kita sa larawan: ang pag-aresto

Tanong ni Cory Aquino sa mga pag-aresto sa mga nagrarally, “Martial law ba ‘to?”

Yaan mong ako sumagot niyan sa yo Cory.

Ang martial law e yung nambabawal ng cartoons series, tulad ng Voltes V at nampapaso ng sigarilyo sa mga kalaban.

E ano naman ang tawag sa mga nagrarally kahapon? Ang tawag sa inyo e kontrabida sa buhay ng mga manonood ng Raw Live Tour. Lintek kayo, pinakaba ninyo pa kaming baka makansela yung show.

Ngayong nakapanood na ko, kahit ikaw na uli presidente, Cory at si Kris ang bise.

Dahil sa medyo busy ako e hindi ko pa maidedetalye ang nangyari kahapon sa Raw Lvie Tour. Kaya sa ngayon e ito muna.

Ang Kamera:

Me nagbanggit na sa kin na bawal raw ang kamera sa Live Tour. Marami-raming tao nang nasa labas ng Araneta. Yung iba e nasa loob na. yung iba naman e mga padating pa laang. Di tulad ng Wowowee e maayos naman yung crowd.

At ayun, bago pumasok e nakita ko yung sign nila sa harap kung saan nakasulat ang mga prohibitions nila, tulad ng drugs, weapons, at kamera -still man o digicam. Sabi ko patay.

"Papasok na ba tayo?" tanong ko. "Pano yan? Bawal ang kamera."

"Hindi, ayos laang ‘yan." sabi ni Etey.

"Teka, magmamanman muna ko."

Pinagmasdan ko kung paano magcheck ang mga security guards. Sa mga pagkakataon kong ganito kung saan napakalaki ng nakataya e pakiramdam ko lagi e mala-pelikulang security meron dito, ala-Mission Impossible na mangangailangan pa ng disguise para ako makalusot. Lampas laang siguro sa level of security check sa SM kung maghalungkat ng bag. Pero siempre, kumana pa rin ang paranoia ko. Pano kung mahuli? Bad trip e.

Me nakita ako mga grupo ng babae at isang lalaki kung saan mga tuwang-tuwang nagvivideo ng pamimili nila ng t-shirts sa WWE Shop Zone.

"Pare, excuse. Bawal ba ang kamera?"

"Bawal ba?" tanong niya rin. Kitang-kita sa muka niyang parang may nagbuhos ng tubig sa apoy ng excitement nila.

"Yata."

"May kamera ka rin?"

"Oo, pero still laang. Kaso nakasulat videocam o still parehong bawal. Pano kaya yan?"

Pumunta sila sa guard at nagtanong kung pwede ang kamera. Sumenyas ako sa lalaki. At nag-thumbs down sign siya.

"Bawal nga. Pano to?" tanong ko sa kanila.

"Icheck-in na lang natin kasama ng bag ko." sagot ni Jun Jun. Bulky kasi ang backpack niyang puno ng labahing damit. Kasama ang bulky bags, food and drinks na dapat ipa-check in sa counter.

"Teka, hindi ako lulubog na hindi lumalaban." Naisip kong itago sa pantalon ko yung kamera. Kung kinakailangan kong isaksak sa pwet ko yung kamera na parang drogang ibibyahe, gagawin ko basta hwag laang i-check in na hindi sumusubok. Kung makakalusot laang, ika nga.

At ayun, noong pumasok kami e ininspeksyon ang bag ko. Inilagay ko laang sa ilalim ng disc man yung kamera.

"Ano ‘to?" tanong ng guard.

"Disc man."

"Kamera ba ‘to?"

"Oo."

Sumenyas sa king dumiretso laang. Whew! At sa sumunod na inspeksyon naman e ganun rin. Lusot.

At hinanap namin ang aming upuan sa Upper Box A. Natunton rin namin ang aming upuan. Doon kami sa unang row. Para na rin kaming last row ng Lower Box. At halos P900 rin ang diprensya ng upuan namin sa upuan ng mga nasa last row. Gusto kong sitsitan yung nas unahan namin at sabihing, "Huy, halos pareho laang tayo pero P900 ang diprensya natin!"

Maayos naman yung upuan namin. Maganda na rin. Si Etey pumili nun. At dahil siya e laging laman ng Araneta noong kolehiyo dahil sa UAAP e alam niyang pinagsasabi niya. Ang tanging kaiiinggitan mo laang naman e yung mga nasa front row dahil nakakamayan nila yung mga wrestlers. Yung sa gitna noon e halos pareho na laang rin. nakita pa nga namin si Kristine Hermosa at Diether Ocampo. Lower Box laang sila. Hindi maka-afford ng front row. Hehe. Wala sigurong projects ngayon yun. Lilinga-linga sila na parang gusto nilang tawagin sila ng mga tao. E di tinawag ko ang mga nagpapapnsin.

"Bacoor! Bacoor! Bacoor!" sigaw ko ke Diether na balita ko e taga-Bacoor. Gusto kong malaman kung nagji-jeep laang ito dati bago mag-artista. Either mahina ang boses ko o nakalimutan na niya ang Cavite. Hindi lumingon yung lalaking dating tatanga-tangang tinawag na jologs yung mga rockers sa isang concert.

Katabi ko sa upuan yung isang lalaki. Tinanong niya ako noong nakita niyang me hawak akong kamera.

"Pare, naipasok mo kamera mo?"

"Oo. Bakit ikaw?"

"Wala e. Pinacheck-in. Anong ginawa mo?"

"Wala lang. Nilagay ko laang sa ilalim ng Discman."

"Pare, pwedeng paki-e-mail sa kin ang pics na makukuha ninyo."

"Okey laang."

Anything for a WWE brother in need. At ayun, nagpalitan kami ng cell phone number at e-mail. (Rico, eto na yung pics ninyo. Hehe. Ayos bang Live Tour? Pare, sa Smackdown uli!)

Kagabi e inihanda ko na ang camera at disc man na hiniram ko ke Jun Jun. Para ma-psych up ako lalo sa WWE Live Tour e dinala ko yung WWE Entrance music na dinawnload ni Etey.

At eto nasa kotse ako e nabalitaan ko e walang pasok. Ha? Ayos at hindi na ko maaabsent ngayon. Pero, teka bakit? An tagal naman yatang magdesisyon. Sabi e me coup pala. Naku! Baka hindi matuloy yung Live Tour. Aba e huwag naman sana. Puhon. Kung sabagay sa Iraq nga nagperform sila.

At namputa, eto naiwan ko pala yung tiket! Katanga e. Tinext ko si Etey na dalhin niya. Hindi naman malilimutin yun kaya hindi naman siguro papalya yun.

- - -

Habang nasa bus ako’t nakikinig ng Entrance Theme Music ng WWE, e nagtext sa kin si Jun Jun.

“Si Randy David nagpapalano ng rally mula UP pa-EDSA. Di kaya maapektuhan yung Live Tour?”

Tang nang Randy David yun na dating host sa TV na wala namang nanonood manggugulo pa. Buset. Wala na kasing hosting career. Manggugulo na laang para mapansin at mabigyan uli ng TV show. Teka, meron pa rni ba yung show? Wala na yata. Magsulat na laang siya sa Inquirer na ika nga ni Maliksi e poorly edited na diyaryo.

Tang-inang mga tibak yan. Kung gusto nilang ioverthrow ang gobyernno as isang linggo na laang. May Raw Live Tour ngayon!

Pumped up an pumped up ako sa entrance theme music na pinakikinggan ko sa Discman. Raw, here I come!

Bukas na pala yung WWE Live Tour! Parang hindi ako makapaniwalang bukas na ang pinakakaabangan kong event ng taon.

Kung ikaw e regular na nanonood ng WWE o anumang professional wrestling, alam mo na kung gaanong kalaking bahagi ng pagiging nasa audience ang magdala na gawa mong plakard. halos tatlnog buwan ang lumipas e hindi pa ko nakakagawa. Ang mga ito pa lang ang nasa isip ko:

“Our president is not cool.” -tapos me drowing ni Carlito na binubugahan ng mansanas si GMA.

“I quit my job to see Triple H.” -ang suot ko e ang suot kong damit sa primary photo ko.

At eto na’t inaatake na ko ng paranoia. Kung anu-anong aberya ang naiisip ko para hindi matuloy ang pagpanood ko. Nakasunud-sunod mula sa sensible na pag-aalala hanggang sa pinakapraning.

-Baka malimutan/ maiwan k sa bahay ang tiket.

-Baka matraffic ako sa letseng People’s Power aktibista na mga yan at mahuli ako sa pagdating.

-Baka magkasakit ako ngayong gabi at hindi ako makabangon, ala pulikat na buong katawan at hindi lamang binti’t hita.

-Baka me mangstampede at macancel ang show.

-Baka me mangyaring emergency na nangangailangan ng aking presence. Hal: Meron akong kamag-anak na kelangan nang salinan ng dugo at ako laang ang ka-blood type niya. At dapat e masalinan agad para hindi siya madedo.

-Baka manggulo ang mga lintek na aktibista at isiping ang WWE e simbulo ng mga Kano at pang-aapi sa ibang bansa kaya’t nararapat laang na pasabugin ang Araneta para maipahayag ke Bush na siya e masamng presidente.

-Baka ito ang week ng pagpi-PMS ni Meina (ito nga ba yung kritikal na linggong yun?) at magkaroon kami ng tampuhan kung saan papipiliin niya ako kung sasama ako sa kanya o manonood ako ng Live Tour.

Ang pangontra diyan e -PUHON.

Talo. Walang kakwenta-kwentang talo ang sinapit namin sa mga kamay ng kalaban naming team kanina. Parang mga karneng pinagbihis ng uniform ang team namin. Wala ang focus sa laro at talagang walang intensyong lumaro’t manalo. Tambak kami sa buong laro.

Sana nagpatalo na laang by default. Ang maganda laang nito e hindi na ko pinulikat tulad ng dati.

Bakit? Dahil dito. Kumain ko ng saging. Oo, kumain ako ng nakakatamad na saging na lokal. Kahit pakiramdam ko e pang-unggoy laang yung mga natitira sa ‘tin at yung ineexport natin ang pangtao. Mas mabuti na yun kesa pag pinulikat e ihirit uli sa kin yung saging agenda.

At saka uminom rin ako ng Gatorade (Oo MJ, uminom ako ng inendorso mo dati) na tinuturing ko dating kaartehan laang para mag-feeling player talaga. At saka parang lasang Kool Aid laang rin yun. Halos P40 rin yun sa Select. Pwede nang ipambili ng isang 5 L na purified water.

E sabi nila mas mabilis raw magpalit ng nawalang tubig ang Gatorade o e di sige na nga. Pero sa P 40 na yun pwede nang magpainom ng buong team. Sana meron na laang bumili nun.

At habang tinatype ko ‘to e eto ang text sa kin ni Meina:

"Napatunayan sa pagbaba na muscle contraction ay result ng difference ng K and Na. Hmp. Uminom ka b kanina?’

Nagbabasa kasi siya ng librong pangmedisina. At eto, ilang minuto bago maghatinggabi e isiningit na naman yung kanyang pulikat theory. Teka, ano nga ba yung K at Na? Nalimutan ko na ang geometry ko. Potasium ba yun? Kitam (parang wala nang gumagamit ng salitang ito)? Kung yun nga laang nagbabasa ng libro e naalala niya na, yun pa kayang pulikatin uli?

- - -

Sa isang taon na laang kami babawi. Sore loser. May asterisk sa kin itong taong ito na hindi kami nagchampion, tulad noong isang beses. Yung isa e yung pumutok ang noo ko na parang Shawn Michaels na pinalo ng silya. Yung ngayon e yung maraming key players na nawala dahil sa bagong eligibility rules. Buset ang pakiramdam na ‘to. 

- - -

Speaking of HBK, dalawang araw na laang at WWE Live Tour na! (Puhon*)

note* Puhon -ang puhon nga pala e salitang Bisaya na katumbas ng knock on wood para huwag maunsyami at hindi matuloy ang lakad)

Sa mga taga-SAS, kelan ninyo huling binanggit ang katagang, "Good morning Mrs. Goodfellow" sa aktwal na taong dapat sabihan nito?

8:30 AM kanina. Bibili ako ng internet card para mabuksan ang e-mail ni Meinang nagpapatulnog sa akin ng thesis niya noong makita ko si Mrs Goodfellow sa newsstand kina Balan.

"Good morning, Mrs Goodfellow," bati ko sa kanya, pero hindi sa tonong hindi pang-grade six na ang intonation e parang nagrorollercoaster sa high and low pitch.

Nagkakwentuhan kami ng konti. Nahihya na ko kasi bagong gising lang ako nun at naghilamos laang at hindi pa nagsisipilyo. Malay ko bang me makakausap ako nang ganung kaaga? Pa-side view tuloy akong nakipag-usap. Buti sana kung kasingpogi ako ni Richard Capili na side view e parang front view na. At least e hindi magulo buhok ko. Sa igsi nito me magugulo pa ba dito?

Kung bakit wala siya at yung dalawang co-teacher niya sa school, e ewan ko. Pero pabalik na sila e.

Paborito ko yung teacher noong grade six (at possibly e sa buong SAS at isa sa top five ever kasama ang college at extra). Yun e sa panahong ang Math e katutuwaan mo pa. Nakakatawa kasi yung teacher na yun at magaling magturo.

Dalwang anecdote na mga tanging kaklase ko noong grade six ko laang ang makakarelate.

1. Walang notebook si Marlon Pagulayan noong me pinapakopya siya sa board. Sabi niya e di sauluhin mo na lang. Napuno na ng sulat yung dalwang malalaking blackboard. At noong buburahin na yung isa pa para masulatan uli e nagsalita si Marlon, "Ma’am teka po, masasaulo ko na."

2. Field trip namin noon at nagtataka kami ni Champ kung bakit Goodfellow ang apelyido ni Ma’am samantalang Pinay na Pinay siya at Pinoy rin naman ang asawa. "Hindi ba Kano asawa ni Ma’am?" tanong ni Champ. Sinabi ni Ching ke Ma’am. "Sabi po ni Champ, dalwa raw ang asawa ninyo."

Hindi ko na matandaan ang reaction niya pero hindi naman siya napikon. Kanina e gusto kong itanong kung bakit siya Goodfellow. 

Katulad ng sinabi ko sa huling post ko (ang cremation), ang mga sasabihin sa yo ng mga tao pag ikaw e pumanaw ang isa sa mga inidkasyon ng kung anong klaseng buhay nagkaron ka. Kagaganda ng mga sinabi nila tungkol sa kanya. Bukod sa mabait na tao, e eto pang isa na nalimutan kong isingit dun.

Nagpapagupit ako noon at tanong sa kin nung baklang manggugupit e, "Di ba estudyante sa inyo yung napatay sa carjacking?"

"A oo. Kawawa. Bait pa naman nun."

"Pogi pa. Side view pa lang e front view na."

Alam mong nagkaroon ka ng magandang buhay habang ika’y nabubuhay pa sa klase ng mga bibitiwang salita ng mga tao tungkol sa ‘yo. At sa ibaba ay listahan ng mga salitang kung ito ang sasabihin nila sa burol mo e siguradong hindi ka nakapag-iwan ng marka sa mundo:

• Yun yung panganay ni Violing teacher na taga-Lungos.
• Me malaking aso sa bahay niyan dati.
• Bwakaw yan sa basketball.
• Di ba pinsan natin yun? Lagi kong nakikita sa ‘tin yan pag Pasko at piyesta.
• Laging nanghihingi ng pagkain pag recess.
• Yan yung katabi ko sa practice natin sa First Holy Communion at sa halip na Hesukristo e "HeSUSkristo" ang kinakanta.
• Madamot yan sa shampoo pag magbabanlaw na sa swimming.
• Lagi yang nanghihingi ng shampoo pag magbabanlaw na sa swimming.
• Yan yung napatae sa salawal sa Work Ed noong grade six.
• Yan yung tumae sa CR noong JS prom natin.
• (Ano mang kwento na tungkol sa pagdumi)
• Yan yung nakatira malapit kina Monch na ninlalaruan natin ng video games.
• Sa kanila ako unang nakakita ng spaghetting me nilagang itlog noong grade 5 tayo.
• Sino yun?
• Yun yung Paul Soriño* pants ang gamit noong high school tayo.
• Uwi muna ko at manonood pa ko ng Etheria (o kung ano mang utak-biyang tv series ng GMA at ABS CBN).

*note: Paul Soriño pants -pantalong merong bahaging kupas sa harap na hugis triangle na baliktad. Ito ay kumupas nang mas mabilis kesa ibang parte dahil sa maling paraan ng pagsasampay. Ipinangalan ke Paul Soriño, aming class valedictorian, na noong grade 1-3 (hindi ko alam ang eksaktong inclusive dates) e ganoon ang pants ng uniform.