sansinukob ni lupisan

Wala talagang kalatuy-latoy ang Tri-Wizard Cup na pinanalunan ni Harry Potpot. Sinabi ko sa nakaraan na mas matindi pa ang mga pagsubok sa Takeshi’s Castle, ang Hapones na TV show. Para sa mga mambasabasang hindi pa pinapanganak noong ipinalabas to sa atin, ang Takeshi’s Castle e inspired ng mga video game na reality TV, bago pa man nagkaron ng mga Extra Challenge, Fear Factor, at kung anu-ano pang reality TV challenge ek-ek.

Kung sumabak kaya si Harry Potpot doon e mangyayari sa kanya? Pinilit kong maging objective sa pagsusulat nito. Base sa mga napanood kong Harry Potpot movies at episodes ng Takeshi’s Castle e inassess ko ang tsansa niya. Kakayanin kaya ng buto niya ‘to? At ika nga ng mga mahilig gumamit ng usong slang e “kakayanin kaya ng powers” ni Potpot ‘to?

Unang pagsubok: Ang pader. Kung sa Goblet of Fire e isinuka ang pangalan niya (kahit na me napili nang taga-Fagwarts), dito e iba ang sistema. Ang mga napiling mala-isang daang tao e aakyat sa pader para makaalagwa sa mga susunod na pagsubok.

Hindi kaya ni Harry Potpot na umakyat kaya dinaan niya sa powers-powers at sumakay sa lumilipad na mahiwagang walis tambo. Nakaalagwa naman siya. Lusot si lembot.

Ang sumunod e pagkapit sa mushroom. Madali lang ang objective. Kumapit ka sa kaboteng higante at tumalon ka sa kabilang isla. At dahil sa kailangang kumapit siya ng dalawang kamay e nabitawan at naihulog niya ang kanyang lumilipad na mahiwagang walis tambo.

“Blimey!I dropped the fuckin’ broom.”

Kapit-tuko ang batang takut na takot. Nanginginig ang tuhod at namimitig ang kanyang mga braso. Gusto niya nang sumuko pero naisip niya si Weasley.

"I shall not fail you, Ronnie."

At ilang saglit pa e nakita niya ang sariling ilang pulgada na lang mula sa isla. Tumalon siya. Nakalusot rin naman kahit papano. At nakaalagwa naman siya sa kabilang dulo. Nakaalpas siya sa pagsubok na ito. pero, pagkapa niya sa bulsa niya e nalaman niyang nahulog naman ang mahiwagang wand niya.

"Blimey! I dropped my magic wand."

Ang sumunod ay ang bowling. Para malaman ang pwesto ng manlalaro e bubunot sila ng numero. Swerteng otso ang nabunot niya dahil sa likod siya napapwesto. Kakabug-kabog ang dibdib niya. Dumagundong ang gumugulung na higanteng bato. Sumalpok ito sa gitna. At sa unang tingin e mukang strike. Lumihis ito nang konti at hindi tumaob lahat. Tumimbuwang ang mga numerong 1, 2, 3, 4, at 10. Nakaswerte si Harry Potpot.

"I think, I shat my trousers."

Ang sumunod e ang pagsalpok sa pader. Ang iba e solidong pader na pinintahan, mala-cartoons. Merong namang tunay na daan. Ang nauna ke Harry Potpot e sumalpok sa pekeng pinto. Nabalian siya ng balikat. Kinabahan si Harry Potpot. At parang ayaw na niyang dumiretso. Pero naalala niya ang sinabi sa kanya ng gay lover niya na wag sumuko. Pikit-matang tumakbo patungong isa sa mga lagusan si Potpot. Napunit ang pintadong lagusan. Yari lang sa papel. Pagmulat ni Potpot ng mga mata niya e hindi siya makapaniwalang nakalusot na naman siya.

Ang sumunod na pagsubok e sumo wrestling. Palabunutan uli ito. At ito ang tumambad sa kanya. S i Shino-Ryu, ang pinakamabigat na sumo sa team ni Takeshi!

“This guy’s a whale. Ron, hug me. I’m scared.”

Dinapuan na naman ng swerte ang Harry Potpot dahil sumakit ang tiyan ni Shino-Ryu. Umayaw ito at nanalo siya by default. Sumakit nga ba ang tiyan o me ginawa si Hermione?

Ang sumunod e ito. Santambak na nagkalat na batuhan ito na nakausli sa tubig. Ang iba nito e peke, yari lang sa styro. Ang iba e totoong semento.

“How amI to proceed this challenge?”

“You just run like Forest Gump.”

“Will that work?”

“If it worked for a retard, it’ll work for someone as strong as you.”

“Run, Harry, run!”

At sa ikalimang bato ay peke ang natapakan niya. Hindi na siya umabot sa iba pang pagsubok. At dito natapos ang kanyang kasaysayan.

"I need a hug. Yup, I admit. Tri-Wizard’s child’s play. Takeshi’s Castle is the big league. Take me back home to Fagwarts. This was all a mistake."

"Harry, you cunt. You let Fagwarts down."

Dalawang Sabado na ang nakakalipas noong hinyaan kong yurakan ng kawalang kwentahan ang aking mga mata. P390 rin ang itinapon kong salapi sa pelikulang iyon. Idagdag mo pa ang dalwa pang naunang Harry Potpot na napanood ko e halos aabot sa dalwang libong piso ang rin ang humiwalay sa aking bulsa.Kung ikaw e nadebitan ng P2000 sa ATM e magmumutarga ka rin katulad ko. Ang panonood ng Harry Potpot e katumbas ng panonood ng pagpapadebit ng pera mo sa ATM –mas mahaba nga lang at mas masakit.

E bakit ka nanood?

Madaling sabihin kung ikaw e isang taong walang ginagawa maghapon kundi humarap sa computer at magbukas lang ng porn site o kaya e tumingin-tingin sa web site ng Pinoy Big Brother. Pero sa isang taong nasa relasyon e alam mo nang kasama sa deal ang panonood ng mga walang kwentang pelikulang pop corn tulad ng nabanggit na titulo kanina.

“Pwede namang wag kang manood. Kami ng lang ng kapatid ko.”

Sa tingin mo ano ang mangyayari kung hindi ako nanood? Ilang buwan matapos nito, sabihin na nating 2006, nakahandara sa muka ko sa cable ang Haryy Potpot. Maiisip ko na lang na iyon ang pelikulang pinag-awayan namin ng ex ko. Mapapabuntunghininga ako. Papatayin ko ang TV. Bubuksan ang computer at maghahanap sa profiles ng mga estranghero at maghahanap ng mga taong ang paboritong pelikula e Buffalo ’66. Matutuklasan kong tatlo lang ang mahilig sa pelikulang ito ni Vincent Gallo. At puro kami me lawit. Ang isa pa sa mga ‘to e kapatid ko.

Kumpara dun e mukang mas maayos nang manood na lang. Mali. Dahil sampung araw na ang nakakaraan e nasa akin pa rin ang lasa ng basurang hinayaan kong pumasok sa at lumason sa sistema ko. Kung hindi mo alam ang pakiramdam ng sinasabi ko, sumakay ka ng bus na byaheng Las Piñas-Lawton at pwersahang makinig ka ng 90.7 Love Radio. Imultiply mo ng isang libo ang sakit na idinudulot nun sa sensiblidad mo at malalaman mong sinasabi ko.

Bakit walang kwenta ang Harry Potpot? Okey, wag na nating idamay muna ang dalawang buset na napanood ko dati: Chamber of Secrets at Prisoner of Azka-bore. Ito na lang munang Goblet of Turd. Ito ang mga dahilan.

Tri-Wizard Cup. “Eternal glory awaits the person who are entering this competition…” sabi ng mala-Gandalf na karakter na kung tawagin nila e Bumbling-Dork. Eternal boredom naman ang naghihintay sa manonood nito. Ang Tri-Wizard e parang Oli-olympics ng mga majikero sa mundo ng mga majikero. Kasali ang eskwelahan nina Potpot, ang Fagwarts Academy. Dito e merong tatlong delikadong pagsubok na magtatanghal kuno ng kasikatang walang maliw sa sino mang mananalo.

Paano mo mababano ang ang isang simpleng storya na ganito? Bakit sikat ang Labors ni Hercules? Bakit masarap panoorin ang tournament sa Ghostfighter? Bakit ang simlpeng karera ng mga bata sa Children of Heaven e nakakaengganyo kahit simple lang ang shots? Bakit maganda ang mga ‘to?

Me kinalaman ito sa pagiging exciting ng mga pagsubok.

Anu-ano bang pagsubok sa Tri-Wizard Cup at parang sampung araw ka nang hindi nakakatulog sa pagkabuset?

1. Get the Dragon’s Egg Challenge. Ang objective ng pagsubok e kuhanin ang iklog na binabantayan ng dragon. Pasa-pasable na rin kumpara sa dalawa pang pagsubok pero kumpara sa mga dragon sa ibang palabas, tulad ng Reign of Fire e lelembut-lembot na version to ng nakakatakot na dragon. Naghabulan sila sa ere ni Harry Potpot na nakasakay sa mahiwagang lumilipad na walis tambo. Sumalpok sa tulay ang dragon. Sa ibang pelikula e inaasahan mong babangon itong muli at susubukang durugin ang bida. Pero yun lang wala na. Talo na agad ang dragon. Mas nakakatakot pa ang mga ragon sa chinese New year.

2. Save Your Friends Under the Water Challenge. Nakagapos sa ilalim ng dagat ang mga kaibigan ng contestants ng Tri-Wizard Crap. Dapat nilang iligtas ito sa loob ng isang oras. O ayan, me element of time pa yan ha. Pero natanga pa rin nila sa Harry Potpot. E di sumisid sila sa ilalim ng dagat at hinanap ang mga manekin na version ng mga artista. Doon e me nagbabantay na mga mer-creatures mga ISTA-O –kung anuman ang tawag mo dito. Aba e walang kakwenta-kwentang mga bantay to. Mas mahusay pang bantay ang mga aso sa bakuran ng pinsan ko. Walang nagawa ang mga to sa contestants -no match na no match. Isang tira lang ng magic wand e nagsiurong lahat. Ang nagpahirap lang ke Harry Potpot e yung mga salabay na kumapit sa kanya. Kung tutuusin e hindi naman siya dapat naghirap dito kung ginamit niya lang agad ang powers niya. Bakit ayaw niyang gamitin ang powers niya na para ba siyang babaeng isine-save ang virginity niya sa tamang lalaki? Baket? Namputa, nakakakunsumi talaga. Nakakaapat na Harry Potpot na e ayaw pang lumabas ng husay ng “mahusay kunong” majikerong ‘to. Kelan pa magiging mahusay ang beybing ‘to? Pag Harry Potpot and the Revenge of the League of Senior Citizen of Fagwarts Magicians pa?

(Directorto Daniel Radcunt: Just act bloody scared like you did the last three movies. From time to time show some hint of courage You know the bloody drill.)

3. Grass Maze Challenge. Ito na yung maze? Ito na yung huling pagsubok. Mga gumagalaw na damo, sanga at ugat? Ito na yung pinagbuhusan nila ng pera sa special effects? Aba e mas mahirap pa ng di hamak ang Corn Cob Maze ng Takeshi’s Castle!

Hindi mo kasi nabasa kaya hindi mo maapreciate.

Bakit napagbabasa ninyo ba ang actual passages kung saan nagpasyon si Hesus? E bakit napapaangat ang puwet ninyo tuwing hinahagupit ng mga lokong Romano si Hesus? Ibig sabihin e hindi mo na dapat kelangan pang mabasa to para maappreciate ang isang pelikula. Dapat sa sarili nitong mga paa e makatayo ang pelikula mula sa librong pinagbasehan nito.

Actually marami pang nakakabuset sa Potpot na ‘to. Pero hindi kakasya sa entry na ‘to.

Malapit na ang SEAG –araw na laang ang binibilang. Balita ko e walang basketball dahil sa kung ano mang pulitikang iyan. Bad trip.

Sino kaya ang gumawa ng campaign natin sa SEAG? Kawalang kwenta e. Kung kayo e napadpad na sa Roxas Boulevard nitong mga huling araw e malamang nakita ninyo na to’t napansin. Ang sinasabi ko e yung mga streamers na naglipana sa mga poste ng ilaw sa mga island sa gitna ng kalsada.

Eto ang mga sampol:

· Ginto? Possible.
· Tapang? Possible.
· Pagkakaisa? Possible.
· Sa Pinoy lahat posible (o kung anumang katulad na mensaheng ganon ang ibig sabihin)

Yun na ang da best nating sagot? Possible? Yun na yun? Para mo na ring sinabing:
· Ginto? Pwede.
· Ginto? Maari.
· Ginto? Baka.
· Ginto? Siguro.
· Ginto? Bahala na.
· Ginto? Ayos lang basta mahalaga e maglaro.

Lalaban ka ng pang-SEAG ang isasagot mo posible? Walang ka-pride-pride.

Ang dapat na sagot: Ginto? NAMPUTA, OO! ANO PA?

E wag na yung pagkakaisa –kakornihan lang yun. Laro lang yan dadramahan pa. Basta ang mahalaga dapat me pangil ang sagot mo. Hindi yung lelembot-lembot na "Ginto? Posible."

Sino kayang gumawa nito? Malamang isang English-speaking na graduate ng kung anong prestigious school na walang alam sa Sports ang kumana nito. Aba e pakinggan mo naman -tapang? posible? Ano yun posibleng meron tayong tapang? Umiikot sa kanyang libingan ngayon sina Lapu-Lapu, Bonifacio, Gen. Luna, atbp. as pinaghihirit ng engot na ‘to. Tapang?

Pag tayo e walang naiginto yun e dahil tulad ng "ginto? posible" e posible rin ang kamote.

Noong isang gabi e nanood kami ni Meina ng Flight Plan, kasama ang kapatid at nanay niya. Igagawa ko na kayo ng trailer para hindi kayo madenggoy nito sa panonood. Ito ang mga uri ng sine na inaabangan na lang sa HBO, kahit pirated na DVD e wag kayong bibili. Eto ang trailer na ginawa ko para sa pelikulang ‘to.

In a plane populated by uncaring individuals in an uncaring world, Kylie Pratt loses her daughter. Starring Jodie Foster as Kylie Pratt and some child actress who’s not Dakota Fanning as the so-called missing child.

“Have you seen somebody about this tall… blonde… seems to be staring off to space a lot…”

“Nope, I haven’t seen any dogs around.”

“I’m not talking about a dog, I’m talking about my daughter. Didn’t you see her.”

“Nope, I didn’t see any dogs around.”

“Are you listening to me? I said I lost my daughter!”

“What are you so upset about? We’re thousands of feet up here your child couldn’t have gone far. Your cute child will grow into a slut someday anyway so what’s with the hysterics? It’s not like you lost your Palm Pilot.”

Kylie Pratt alerts the plane authorities, the stewardesses and pilot, but no one seems to show interest. The pilot orders everybody to stay in their seat and put their seatbelt on while the stewardesses do a headcount.

“Look, is it going to take forever? I want to pee? Are you going to slurp the pee I’m going to pee in the floor? Are you willing to trade seats with me after I wet this fucking rug? C’mon you crazy bitch! How can you lose a Palm Pilot without anybody seeing it?”

“For the last time, I didn’t lose my Palm Pilot. I lost my baby!”

“Maybe the dingo ate your baby!”

“Ms. Pratt, are you in anyway tipsy? There are no records of any dog around.”

“Daughter.”

“Daughter. No records.”

“Are you sure? Then how do you explain the teddy bear she left?”

“Look, my dad used to sleep with a doll, but that doesn’t mean he’s here just because I brought his inflatable with me. have you had some while on board, ma’am.”

“Dammit, I’m not tipsy.”

“She didn’t lose her Palm Pilot. She lost some screws in the head.”

“I’m sure she’s just around. She couldn’t have wandered far? We’re in a friggin’ plane. If she’s supposed to be here, where the fuck is she? It’s not like she can get a parachute and parachute herself down to one of those islands below. So why don’t you calm down and cool it. We’ll find your Palm Pilot. And please leave me alone and ask somebody else. I’m flying in to

Texas

to get an operation.”

Armed with her knowledge of the plane’s floor plan, she searches for her daughter on her own. In a twist of plot similar to Scooby Doo animated series, she learns that the daughter is really on the plane, sedated somewhere and held hostage by the crook who turns out to be the air marshal who’s pretending to help her all along. But with her knowledge of the plane’s plan and the ability to will her opponents to tumble, stagger, and break a limb, she beats the deadly scheming air marshal and blows her to a million pieces.

Habang nanonood ito ang tanong: Nawawala nga ba ang anak niya o nawawalan siya ng turnilyo sa ulo niya? O baka naman ghost story ito? Ano nga kaya?

Matapos ang ilang eksenang paghahanap e nakita na niya ang bata. Scheme lang pala ng airplane marshal ang lahat, kasabwat ang stewardess na merong kakaibang mata at mga tagapunerarya sa Germany. 450 na katao, ni isa e walang nakakita sa bata kahit na isa?

Malabo

.

Buti pa si Kylie Pratt napabalik sa kanya ang anak niya. Yung P530 na pinambayad ko sa apat na tickets e hindi. At least e meron akong mawawarningan na ilang nagbabasa nito. Kaso huli na, baka nanood na kayo.

Tapos mamaya manonood naman pa kami ng baklang harry potter.

Inilibing na si Eddie Guerrero. Meron na lang mga dalawang Smackdown episodes na mapapanood dito sa third world na merong Eddie Guerrero. Tapos noon e yung tribute na sa kanya. Tapos, wala na -VCDs na lang ng mga matches niya. Tsk! Tsk!

Pagdating sa mga kwento ng mga labanan sa bibliya, ang sikat na sikat e yung David vs. Goliath, yung ke Samson vs. mga Filisteo, Jeremiah laban sa kung sinumang kalaban ng Dios, etc. Pero walang nakakaalam ng istorya ni Dinah at ng mga Shechemites, kung saan nagkaroon ng isang laban kung saan ang utak ang naghari kesa lakas. Kung malagay kaya tayo sa ganitong sitwasyon (na siya ngang nangyari na sa ‘tin kamakelan laang) e magagamit kaya natin ang stratehiyang ginamit nila dito? Sa Genesis 34 ‘to mababasa nang buo. (Teka, pag chapter sa bibliya, hindi ibig sabihin nun e tipong 45 pages sa haba. Maikli lang ang actual text nito.) Ang istorya e ganito:

Sa kung anong dahilan tong si Dinah na anak ni Jacob e napadpad sa lupain ng pag-aari ni Hamor. Kung bakit ang isang babae e magkakaideyang pumunta sa isang lugar kung saan ang pinuno e me pangalang Hamor e ewan ko na.

Doon

e namataan siya ni Shechem na anak ni Hamor.

Nasa larawan: Dinah na nakasuot ng seksing damit na ang katumbas sa panahon natin ngayon e spaghetti strap blouse at kita-singit shorts habang naglalakad sa lupaing pag-mamay-ari ng isang nagngangalang Hamor.. Pagmasdan ang nakasungaw na hita ni Dinah at ang mga takam na takan na matang nakatanga.

At ginahasa si Dinah ni Shechem. Pero ito naman e hindi uri ng hit and run na panggagahasa, hindi rin pangsesex slave na uri ng rape. “Mahal” naman raw siya ni Shechem at hiniling niya sa kanyang ama na hingin ang bubae mula sa tahanan ni Jacob.

Nakipag-usap si Hamor ke Jacob at hiniling ang kamay ni Dinah para sa kasal.

“Mahal ng anak ko ang dalaga mo. Pagbigyan mo na kami at wikain ninyo ang katumbas na halaga ng inyong anak at ang regalong nais ninyong matanggap at aming ibibigay,” wika ni Hamor ke Jacob.

Ikaw na ang mareypan ng anak o kapatid –bad trip talaga. Tingin mo ba e ganun laang kadali yung kalimutan? Ilang pelikulang Pinoy na ang ginawa ma ipinaghiganti ang nareyp na kapatid?

Sumagot ang mga lalaking utol ni Dinah, “Hindi namin magagawa ang bagay na ‘yan dahil ang ipakasal sa lalaking supot ang kapatid namin e malaking kahihiyan! Papayag lamang kami kung kayo at sampu ng mga kasama mo e magpapatule.”

(Para sa backgrounder kung gaano kahalaga ang tule noong araw e basahin ang entry ko sa baba na ang titulo e pagpapatule. Sa ngayon e napakarami nang mga tule –halos lahat yata ng Pinoy. Noon ang pagpapatule e anyo ng pagpasok sa covenant sa Dios. Kaya ang mga Hentil o mga taong hindi  sumasamba sa kinikilalang diyos ng bibliya e supot.)

Payag naman ang mag-ama dito. Tinipon nina Hamor at Shechem ang kanilang nasasakupan at sinabi ang kanilang balak na mass circumcision na pre-requisite para sa pagpapakasal niya ke Dinah.

“… ang kanilang pag-aari e magiging atin. Ang kanilang mga baka at iba pang mga hayup ay mapapasatin din… Yun nga lang magpapatule tayong lahat,” sabi ni Hamor.

Walang nakuhang reaksyon si Hamor mula sa kanyang mga nasasakupan. Hindi nila alam kung talagang magandang ideya ang magpatule para lang sa kasal na iyon.

Para

na ring ganito ‘yan. Di ba hindi ka basta-basta magpapabutas ng dila kasi sa tingin mo e masakit? Parang ganoon din ang naramdaman nila non.

“Isipin ninyo na lang ang mga bubaeng pwede ninyo nang maangkin!” dagdag ni Hamor. “Think inter-racial.”

“Now you’re talking, nigger,” sagot ng isa. At nagsisunod naman ang buong bayan sa pagcha-chant ng “Tu-le! Tu-le! Tu-le! Tu-le!” habang nagmamartsa papunta sa pinkamalapit na bilihan ng kutsilyo ang mga taumbayan habang iniisip ang mga tsiks sa tribu ni Jacob.

At sila nga’y nagsipatule. Tatlong araw matapos ang kanilang tule, sila e nilusob nina Simeon at Levi na mga kapatid ni Dinah. At dahil sila e mga bagong tule natalo sila sa laban.

Kahit si Michael Jordan kung bagong tule e hindi mananalo kahit na ke Ed Ducut ng old school na Ginebra. Sa modernong agham at medisina natin ngayon kung saan merong mga makabagong gamot at mga aparato, e uncomfortable pa rin ang estado ng sa katawan ng bagong tule, noon pa kayang panahon nina Hamor hindi iyon magiging masakit? Wala namang anesthesia noon.

Sa madaling salita, nangagsimatay sa espada ang mga bagong tuleng lalaki kasama ng kanilang pinunong si Hamor at ang anak nitong si Shechem.

Isa sa da best na military strategy ito na daig pa ang panlilinlang ng Trojan Horse, pero hanggan ngayon e wala pa ring nagagawang pelikula tungkol dito. Papatok pa kaya ‘to sa mga Marinong

Kano

na nangreyp ng isang Pinay?

Ang tanong dapat ba tayong rumesbak sa mga Kanong iyon? Hayaan na lang natin na ang mga dila ni Jacob ang magbigay-liwanag sa ‘tin sa tanong na ito. Mukang wala siyang ideya sa paglusob na ginawa ng kanyang mga anak na nag-ala Philip Salvador.

“Nilublob ninyo ako sa deep shit sa ginawa ninyong ito. Paano kung magsanib ang pwersa ng mga Canaanites at Perizzites? Kakaunti tayo, ano ang magagawa natin?”

Kulang na lang e idagdag niya sa mga anak niya

gaya

ng tono ng pananalita ng bawat ama sa buong mundo, “Ano, magpapareyp na lang ba tayo ng magpapareyp ng babae tapos uutuin nating magpatule ang mga kalaban? Kung hindi rin naman ba kayo mga tanga’t kalahati.”

Sumagot sila, “Pero nararapat bang tratuhin nilang parang puta ang aming kapatid?”

Sa kaso ng nireyp na bubae sa atin e prostitute naman daw talaga yun…

Ayon sa kababasa ko lang e heart failure ang ikinamatay ni Eddie Guerrero. Open siya sa kanyang nakaraan na naadik siya sa drugs at alcohol. Pero clean na siya sa loob ng apat na taon. "Siningil" rin siya ng katawan niya bandang huli -idagdag pa ang hectic schedule ng pagiging isang wrestler. Tsk! Tsk! Namputa naman, karaming adik sa ‘min di pa dun na lang nangalabit si Kamatayan. Wala e, ika nga ni Jett (at knug sinu-sinong matatandang nakasama ninyo na sa mga lamay ng patay), "Ganyan talaga ang buhay."

Kung ang namatay e mga tipong kasing-edad ni Ric Flair e hindi na gaanong nakakabigla. Aba e 38 lang siay -active pa. Buset talaga…

Mamimiss ko talaga ‘to e. Para sa mga hindi gaanong nakakaalam sa kahusayan ni Eddie at ang mga kinakailangan ng isang wrestler para sumikat e basahin ninyo na lang ‘to.

Pinanood ko kagabi yung laban niya ke Kurt Angle sa WrestleMania XX. Halos maluha-luha ako nung narinig ko boses ni Eddie dun sa mga AVP bago yung match nila. Ayos talaga yung laban nila run. At ang galing ng ending -talgang pasok sa karakter niyang lying, cheating and stealing. Niluwangan niya yung boots niya para pag in-Angle lock (ito e yung pamatay na move ni angle na pipilipitin yung ankle mo hanggang sumuko ka) siya e makakatakas siya. Nung in-Angle lock siya nahubad ang boots niya. Nagulat si Kurt at sinamantala ni Eddie at ipinin niya si Kurt. Nandaya pa sa ropes. Ayos talaga e. Kokolektahin ko nga ang lahat ng magagndang laban ni Eddie, tulad ng No Way Out kung saan siya nagchampion laban ke Brock, yung nagfrog splash siya mula sa tuktok ng cage laban ke JBL, etc.

Wala pa ring balita kung ano ikinamatay talaga ni Eddie Guerrero. Inautopsy at wala pa ring conclusive na ebidensyang makapagsasabi kung ano ang ikinamatay. Pero wala raw foul play o hint na ito e suicide.

Kelangan lang ni Eddie ng mas mataas na pagtatalunan para sa kanyang frog splash. "Viva la raza!"

Hindi ako makapaniwala sa natanggap kong text ke Jet e. Puta, natagpuang patay si Eddie Guerrero sa hotel room niya. Sa ngayon e hindi pa alam ang dahilan.

Bad trip e. Isa sa pinakamahusay na wrestlers to ng WWE sa aspeto ng mat skills at acting. Yun ang da best sa kanya. Hindi siya puro hype lang at arte (na anaknamputang kagaling niya) pero pagdating sa laban e makakaexpect ka ng mga intense match-ups, mga technical na moves, etc. Kahit bida o kontrabida e patok sa fans. Magaling kumunekta sa fans at alam kung pano kukuha ng reactions.

Nasa WCW pa lang noong napanood ko iyon e naging fan na ko sa husay ng wrestling niya. Kaya noong lumipat siya sa WWE (na noon e WWF ang pangalan kaso dahil nireklamo ang pangalan nila ng mga samahan ng panda e pinaltan nila pangalan nila) bilang isa sa Radicalz e talagang naexcite ako. Isa sa mga patok na patok e nung kasama niya si Chyna. Talagang nakakatawa siya dun.

Tuwang-tuwa talaga ako noong nagchampion sya laban ke Brock Lesnar at saka noong nananlo siya sa Wrestle Mania XX laban ke Kurt Angle noong niluwagan niya ang boots niya para makapandaya.

Bad trip. Wala pa kong makausap gaano sa eskwelahan tungkol dito. Puro babaeng teacher na walang alam gaano sa wrestling ang mga yun. Stunned ako. Nanlalambot ako kanina.

Puta, parang gusto kong magfrog-splash mula sa bubong ng bahay namin e. O kaya e pahabain ko na lang ang likuran ng buhok ko bilang tribute sa kanya?

Malayo pa ang summer break pero merong nagtanong sa ‘kin sa e-mail ko. (hardcorepeotry@yahoo.com). Si Mr.Scorpio 18 uli.

"Is it cool not 2 b circumsised? I watchd a uncircumsised porn star on DVD."

Papasensyahan uli ang mga wrong spelling at grammar ng ating one-armed computer user. Maraming nasusulat sa bibliya tungkol sa pagpapatule. Pero talakayin muna natin ito sa Pihilippine context.

Sa atin pag supot ka pa pagdating ng high school e malaking kahihiyan. Sa henerasyon ko ang pagpapatule e ginagawa karaniwan sa summer break ng grade 5 o 6 para merong malaking oras para magpagaling. Huwag kang magpapaabot ng 1st year high school nang hindi pa nababalatan sa tubo. Kumbaga e dapat nang sumulpot ang ulo ng ahas bago pa magsitubo ang mga damo. So, uncool talaga yun. Hindi mo na kelangan ng bible para sagutin ‘yan.

Nasa larawan: Mga batang bagog tule.

Pero kung supot ka pa’t naghahanap ng kakampi sa bibliya para hindi ka na magpatule e pag-aralan muna natin kung ano ang sinasabi ng Dios. Kelangan mong magpatule sabi sa Gen. 17:11. Malinaw?

Kelan ba dapat magpatule? Ilang taon ka ba dapat?

Dapat ay walong araw pagkapanganak sa iyo (Gen. 17:12) e patasahan mo na ‘yan.

At ang supot e hindi lang sa Pilipinas nakakahiya, sa bibliya rin. "Kung ikaw e hindi sumusunod sa mga alituntunin ikaw e para na ring supot. (Romans. 2:25)" At iiwasan ng lipunan ng mga tule ang mga taong supot (Gen. 17:14). Sa atin sa ‘Pinas ang iiwas lang sa ‘yo e ang mga babae kasi turn-off, pero gagawin ka namang tampulan ng pang-aalaska ng mga lalaki at kung anu-ano ang itatawag sa ‘yo. Kung ang pangalan mo e Santiago, baka tawagin kang "San-tago-ulo".

Kelangan palang magpatule habang baby pa. Pero teka, naiwanan na ba akong ng bus? Dahil 18 years old na ko.

Huwag kang mangamba. Kung tutusin e halos lahat tayo e huli na nang natule kung ang pagbabasehan e ang eighth day na kagustuhan ng Dios ng Lumang Tipan. Pero kung ikaw e naasiwa na at nahihiya dahil disiotso ka na, ito ang isipin mo, si Abraham e 99 years old na noong natule (Gen. 17:24)!

Nasa larawan: Abaham habang tinuturan ng anghel kung paano itule ang sarili.

"Patalasin mong mabuti ‘yang talim at baka tumalbog e mabulag ka pa," payo ng anghel.

Pero wag ka nang paabot ng 99 dahil ayon sa statistics noong 2000 ang average life span ng Pinoy e 67.5 years. (Nakaalphabetical order yun kung me panahon kang basahin). Mga me forty years ka nang patay kung papaabot ka ng 99.

Masakit yata. Baka naman mas madali pang mamatay na laang. Baka naman pwedeng ‘wag na? Madalas akong maglinis ng gilid ng ulo ko. At isa pa, mabait naman ako at nagsisimba.

Kung si Hesus nga nagpatule (Luke 2: 20-22), ikaw pa? Pero ‘wag mag-agam-agam kahit na ang Anak ng diyos e nagpatule rin, e hindi na ‘to gaanong sinusunod. Meron kang kakampi sa bibliya -ang Bagong Tipan. Hindi na mahalaga kung ikaw e tule o supot ang mahalaga e ang sumunod sa kanyang mga utos, etc.

Ha? Nakakalito naman. Akala ko ba sabi sa Lumang Tipan e dapat magpatabas ng balat ng ari. Ngayon naman sa Bagong Tipan e pwede nang wag na. Ano ba talaga?

Ang paraan para maintindihan iyan e ang pumasok ka sa isang relasyon sa isang babae -magkaroon ka ng girlfriend. By that, ang ibig kong sabihin e actual na girlfriend at hindi yung poster laang ni Carmi Martin.

Ganito ‘yan. Teka, me girlfriend ka ba? Meron ka bang mga pagkakataong hindi kayo magkaintindihan sa mga gusto’t ayaw niya? Kung gayon dapat e alam mo na ‘to.

Halimbawa: Sabi niya dati okey lang mag-inom ka paminsan-minsan. Isang beses nalaman niyang nag-inom ka. Nagalit siya sa ‘yo at sabi niya bawal mag-inom. Pero sabi mo, "Di ba sabi mo pwede?" Pag sinabi niyang hindi -hinde! Pag oo, oo! Ituring mo na lang na "the customer is always right".

Nakakalito ba? Ganito ‘yan. Ang Dios sa Lumang Tipan e parang girlfriend mo pag merong PMS, ang Dios sa Bagong Tipan e yung medyo sweety pero laging nanggi-guilt trip sa ‘yo.

Paano kaya? Parang hindi mo rin ako nasagot. Magpapatule ba dapat tayong lahat o pwedeng magtago na lang sa karimlan ang ulo ng Manoy ko na parang ostrich?

‘Wag ako o ang bibliya ang tanungin mo dahil ano’ng pakelam namin diyan? Babae ang tanungin mo dahil silang gagamit niyan.

"Supot? Yuck! Uncool ‘yan. Hindi naman iyan bote ng Gatorade na "Do not accept if seal is broken. Ayoko ng anak na puro kupal."

Nasa larawan: kung sino mang babae.